SuperHalfs Europa to dobry ruch. Dla Warszawy nawet bardzo dobry

W ciągu zaledwie kilku miesięcy Fundacja „Maraton Warszawski” wprowadziła swoje dwie największe imprezy do międzynarodowych cykli biegowych. Po dołączeniu Maratonu Warszawskiego do European Marathon Classics przyszedł czas na Półmaraton Warszawski, który od 2027 roku będzie częścią SuperHalfs Europa. To kolejny sukces organizacyjny i wizerunkowy, ale również potwierdzenie rosnącej pozycji polskiego rynku biegowego.

Ogłoszone 6 listopada podczas konferencji w Porto rozszerzenie SuperHalfs to największa zmiana w historii projektu. Dotychczasowa seria, obejmująca półmaratony w Lizbonie, Pradze, Berlinie, Kopenhadze, Cardiff i Walencji, będzie od przyszłego roku funkcjonować pod nazwą SuperHalfs Originals.

Równolegle wystartuje SuperHalfs Europa, do którego zaproszono organizatorów biegów w Neapolu, Warszawie, Belgradzie, Wiedniu, Rydze i Sztokholmie.

To interesująca strategia właścicieli SuperHalfs, którzy zamiast rozbudowywać dotychczasowy cykl, zdecydowali się stworzyć drugi, niezależny projekt. Powstaną zatem dwa wyzwania, każde obejmujące sześć półmaratonów i zakończone zdobyciem osobnego SuperMedalu.

SuperHalfs padł ofiarą własnego sukcesu

SuperHalfs od kilku lat korzysta z rosnącego zainteresowania turystyką biegową i zdobywaniem medali za ukończenie całych serii zawodów. Uczestnik, który tworzy bezpłatny SuperPassport, w praktyce deklaruje chęć udziału w sześciu imprezach, często rozłożonych na kilka sezonów.

To mechanizm budujący długoterminowe zaangażowanie biegaczy i wzmacniający rozpoznawalność poszczególnych wydarzeń. Popyt na miejsca jest bowiem napędzany nie tylko atrakcyjnością pojedynczego półmaratonu, ale również przez uczestników kompletujących starty do zdobycia SuperMedalu.

W maju 2026 roku SuperHalfs informował o przekroczeniu 150 tys. zarejestrowanych uczestników programu, a do listopada ponad 6 tys. biegaczy ukończyło całe wyzwanie.

fot. Medio Maraton Valencia

Rosnąca popularność doprowadziła jednak do problemu, który coraz mocniej ogranicza rozwój projektu. Zdobycie pakietu startowego na poszczególne półmaratony staje się coraz trudniejsze. Organizatorzy wszystkich imprez z cyklu SuperHalfs Orignals wprowadzili znienawidzone przez biegaczy loterie. W sieci coraz częściej widoczne są rozczarowanie i frustracja zawodników, gdy kolejne próby zaklepania sobie miejsca na liście startowej spalają na panewce.

SuperHalfs znalazł się więc w sytuacji, w której pozyskiwanie nowych uczestników nie jest już największym wyzwaniem. Znacznie trudniejsze staje się zapewnienie im realnej możliwości ukończenia rozpoczętego cyklu.

Organizatorzy już wcześniej zareagowali na ten problem, rezygnując z obowiązującego początkowo limitu 60 miesięcy na zaliczenie wszystkich półmaratonów. To jednak rozwiązanie, które łagodzi skutki ograniczonej dostępności pakietów, ale nie usuwa jej przyczyny.

Dlaczego nie wystarczył siódmy półmaraton?

Najprostszym sposobem rozszerzenia SuperHalfs mogłoby wydawać się dodanie kolejnego miasta do dotychczasowej serii. Taki ruch nie rozwiązałby jednak podstawowego problemu.

Gdyby zdobycie SuperMedalu wymagało ukończenia siedmiu zamiast sześciu imprez, wyzwanie stałoby się jeszcze trudniejsze. Z kolei pozostawienie możliwości zdobycia medalu za dowolnych sześć z siedmiu biegów zwiększyłoby elastyczność, ale zmieniłoby charakter dotychczasowego projektu.

fot. SCC Events/Norbert Wilhelmi

Właściciele SuperHalfs wybrali inne rozwiązanie. Zachowali oryginalną serię w niezmienionym składzie, a jednocześnie stworzyli drugą ścieżkę, opartą na tej samej mechanice zdobywania medalu.

Z biznesowego punktu widzenia to interesująca strategia. Pozwala wykorzystać rozpoznawalność marki, rozszerzyć ofertę i dotrzeć do nowych grup uczestników bez ingerowania w zasady wyzwania, które już odniosło sukces.

Nie zwiększa wprawdzie liczby miejsc w Berlinie, Kopenhadze czy Walencji, ale tworzy alternatywę. Co więcej, obie serie mogą się wzajemnie wzmacniać. Uczestnik, który ukończy SuperHalfs Originals, otrzymuje kolejny cel w postaci SuperHalfs Europa. W ten sposób organizatorzy wydłużają relację biegaczy z marką, nie ograniczając jej do jednorazowego zdobycia medalu.

Belgrad i Ryga. Strategiczny wybór mniejszych rynków

Najciekawszym elementem rozszerzenia SuperHalfs jest moim zdaniem dobór miast. W nowej serii znalazły się zarówno duże, rozpoznawalne półmaratony (Warszawa, Sztokholm, Wiedeń) jak i wydarzenia, które dopiero budują swoją pozycję pod względem frekwencji.

W 2026 roku sześć imprez SuperHalfs Originals ukończyło łącznie 149 104 zawodników. Tymczasem wszystkie półmaratony nowego SuperHalfs Europa zgromadziły 48 029 finiszerów. Nowy cykl startuje więc z bazą frekwencyjną ponad trzykrotnie mniejszą od dotychczasowej serii.

Szczególnie interesujące są Belgrad i Ryga. Tegoroczny półmaraton w stolicy Serbii ukończyło 5192 zawodników, a na Łotwie 6303. To stosunkowo niewielkie liczby w porównaniu z największymi europejskimi imprezami, ale właśnie dlatego oba biegi mają potencjał dalszego wzrostu.

Swojej szansy w supercyklu poszuka Neapol, który do tej pory dorobił się niecałych 8 tys. finiszerów. Ambicje organizatorów sięgają zapewne znacznie dalej.

fot. Renars Koris

Włączenie do SuperHalfs dla mniejszych imprez może stać się istotnym impulsem rozwojowym. Zyskują dostęp do międzynarodowej społeczności biegaczy, którzy wcześniej niekoniecznie rozważali start w tych miastach. Teraz otrzymają dodatkową motywację, ponieważ ukończenie obu półmaratonów będzie niezbędne do zdobycia nowego SuperMedalu.

Nie są to przy tym przypadkowe kierunki. Belgrad będzie gospodarzem mistrzostw Europy w biegach ulicznych w 2027 roku, a Ryga organizowała pierwsze mistrzostwa świata World Athletics w tej konkurencji w 2023 roku.

Z perspektywy SuperHalfs wejście na mniejsze rynki oznacza również możliwość rozwijania nowej serii bez natychmiastowego zderzenia się z ograniczeniami dostępności miejsc, które charakteryzują dotychczasowy cykl.

Warszawa wchodzi do SuperHalfs jako lider

Na tle pozostałych wydarzeń SuperHalfs Europa Półmaraton Warszawski zajmuje szczególną pozycję. W 2026 roku jego metę przekroczyło 22 494 zawodników. To o blisko 6,9 tys. więcej niż w Sztokholmie, który z wynikiem 15 597 finiszerów zajmuje drugie miejsce.

fot. Krzysztof Karpiński

Przewaga Warszawy wynosi aż 44%. Co więcej, liczba uczestników polskiego półmaratonu przewyższa łączną frekwencję imprez w Neapolu, Rydze i Belgradzie.

Równie interesująco wypada porównanie z SuperHalfs Originals. Gdyby uwzględnić Warszawę w zestawieniu sześciu dotychczasowych półmaratonów, zajęłaby piąte miejsce. Więcej finiszerów odnotowano w Berlinie, Kopenhadze, Walencji i Cardiff, ale mniej w Lizbonie i Pradze.

Warszawa nie trafia więc do SuperHalfs jako impreza, która dopiero musi zbudować odpowiednią skalę. Wchodzi do nowego cyklu jako jego największy półmaraton, mający już ugruntowaną pozycję na europejskim rynku.

Kolejny sukces Fundacji „Maraton Warszawski”

Dołączenie Półmaratonu Warszawskiego do SuperHalfs Europa warto rozpatrywać w szerszym kontekście. To drugi w ciągu kilku miesięcy sukces Fundacji „Maraton Warszawski” na arenie międzynarodowej. W marcu 2026 roku zainaugurowano European Marathon Classics (EMC), pierwszy europejski cykl łączący osiem dużych maratonów, w tym Maraton Warszawski. Teraz do międzynarodowej serii trafia druga flagowa impreza fundacji.

fot. Roman Pfeiffer for EMC

Wszystko to dzieje się w okresie silnego wzrostu zainteresowania bieganiem ulicznym w Polsce. Z analizy portalu biegowe.pl wynika, że frekwencja na 23 półmaratonach organizowanych zarówno w 2025, jak i 2026 roku wzrosła aż o 39%, ze 108 805 do 151 222 finiszerów. Wzrost odnotowało 21 z 23 porównywanych imprez, co pokazuje, że mamy do czynienia ze zjawiskiem obejmującym niemal cały rynek. Warszawa należy do wydarzeń, które nadają temu boomowi tempo.

Rywalizacja toczy się już nie tylko o uczestników, ale również o prestiż i rozpoznawalność imprez. W tym kontekście dołączenie do SuperHalfs daje Warszawie przewagę, której nie da się zbudować wyłącznie poprzez zwiększanie limitu miejsc. Zapewnia obecność w międzynarodowym projekcie, który może generować dodatkowy popyt na pakiety startowe niezależnie od krajowej koniunktury.

To również ważny sygnał dla właścicieli międzynarodowych cykli. Polska przestaje być rynkiem ocenianym przede wszystkim przez pryzmat potencjału przyszłego wzrostu. Już dzisiaj dysponuje dużymi wydarzeniami, które mogą wnosić do takich projektów znaczącą frekwencję, doświadczenie organizacyjne i rozbudowaną społeczność biegaczy.

Magnes dla zagranicznych biegaczy, ale też wyzwanie organizacyjne

SuperHalfs wpisuje się w silny trend łączenia biegania z podróżowaniem. Uczestnicy coraz częściej wybierają imprezy nie tylko ze względu na trasę czy możliwość poprawienia rekordu życiowego, ale również dlatego, że start stanowi element większego wyzwania.

Włączenie Warszawy do serii tworzy dodatkowy powód do przyjazdu dla zagranicznych biegaczy. Część z nich być może nigdy nie rozważałaby startu w Polsce, gdyby nie konieczność ukończenia warszawskiego półmaratonu w drodze po SuperMedal. Korzyści mogą wykraczać poza samą imprezę. Zagraniczni uczestnicy korzystają z noclegów, gastronomii i usług turystycznych, często przyjeżdżając z rodzinami lub znajomymi. SuperHalfs może więc stać się dla Warszawy kolejnym narzędziem promocji turystyki sportowej.

Nie należy jednak automatycznie zakładać, że obecność w cyklu przełoży się na określoną liczbę dodatkowych uczestników z zagranicy. Rzeczywisty efekt będzie można ocenić dopiero na podstawie struktury zapisów i frekwencji w kolejnych edycjach.

Wzrost zainteresowania oznacza również wyzwania organizacyjne. Fundacja „Maraton Warszawski” zapowiadała wcześniej limit 28 tys. uczestników na 2027 rok. Przy takiej skali kluczowe będzie utrzymanie wysokich standardów obsługi, sprawnej logistyki oraz komunikacji skierowanej do zagranicznych biegaczy.

Należy uczciwie dodać, że coraz bliżej jest kres możliwości dokładania kolejnych pakietów, a to oznacza, że powoli zbliża się moment, w którym i w Warszawie zapisy będą prowadzone z wykorzystaniem loterii.

Polska ważną częścią europejskiego rynku biegowego

Rozszerzenie SuperHalfs pokazuje, że międzynarodowe cykle biegowe szukają nowych sposobów rozwoju. Sama popularność największych imprez nie wystarcza, jeśli liczba dostępnych pakietów ogranicza możliwość uczestnictwa.

Stworzenie drugiej serii pozwala wykorzystać siłę rozpoznawalnej marki, a jednocześnie wprowadzić do międzynarodowego obiegu wydarzenia, które mają jeszcze przestrzeń do zwiększania frekwencji. Nie można wykluczyć, że za kilka lat SuperHalfs Europa stanie przed podobnymi problemami z dostępnością miejsc jak oryginalna seria, ale na razie decyzja wydaje się logiczną odpowiedzią na ograniczenia dotychczasowego modelu.

Dla polskiego rynku biegowego najważniejsze jest coś jeszcze. W jednym sezonie Warszawa znalazła się w dwóch międzynarodowych projektach, które mają potencjał wpływania na decyzje startowe tysięcy biegaczy z całego świata. W naturalny sposób może to przełożyć się na wzrost zainteresowania także innymi imprezami biegowymi np. w Krakowie, Poznaniu czy Gdańsku. Osobiście patrzę na to jak na szansę rozowju, przed którą stoi cały rynek.

Marcin Dulnik